Övgüler olsun en iyi öğretmene…

Şükürler olsun Allah’ım hayırlı uğurlu, iyi-güzel-doğru şeyler öğreten tüm öğretmenlerimiz için.
Her şeyi öğrendik aslında.

Yemek yemeyi.
Gülmeyi.
Konuşmayı.
Adım atmayı.
Yürümeyi.
El çırpmayı.
Tuvalete gitmeyi.
Uyumayı.
Uyanmayı.

Bize lütfettiğin İLK öğretmenimizden razı ol Allah’ım.

İlk adımlarımızda düştüğümüzde bizi kucaklayan, acımızı hafifleten,
Tekrar ayağa kalkmaya cesaretlendiren,
Elimizden tutup düşüşlerimizi hafifleten,
Emeklememiz için bize serbest ve temiz alan sağlayan,
Yorulduğumuzda kucağına alan,
Gezmek istediğimizde gezdiren,
Yemek içmek istediğimizde yediren, içiren,
Üstümüzü başımızı, etrafı kirlettiğimizde temizleyen,
Ve bunları yılmadan usanmadan tekrar tekrar yapan tatlı annelerimiz.

Ya tatlı sert varlığı ile bize sınırlarımızın olduğunu, şımarıklıklarımızın belli bir yerde durması gerektiğini öğreten babalarımız,
Bizi İYİ olmaya, İYİ davranmaya, hem özendiren hem de ittiren babalarımız.
Babanın yanında şımar da gör bakalım neler oluyor. :D

Allah’ım razı ol babalarımızdan bizi şımarık, bencil, her istediğini ille de veya zorla da olsa elde eden bir serbestlikle yetiştirmedikleri için.

Ya sevgiyi yumuşaklığı, ve biraz şımarmayı da, toplum kurallarını, Allah’ı, yaşlılığı öğrendiğimiz büyük anne ve büyük babalarımız.
Allah’ım onlardan razı ol.
Onların duaları sayesinde varız.

Ya sosyal olmak ne demek, paylaşmak ne demek, kıskanmak ne demek, kavga ne demek öğrendiğimiz ağabey, abla ve kardeşlerimiz?
Sosyal olmak için kreşe ne gerek var?
En önemli sosyalleşme ya evde oluyor ya da olmuyor.
Aramızı bulan veya bulamayan annelerimizden de razı ol Allah’ım.
Onlar da ellerinden geleni yaptılar.

Ya o teyzelerimiz dayılarımız, amcalarımız, halalarımız, kuzenlerimiz.
Ailemizin dışında daha acılı veya daha tatlı, özendiğimiz veya özenmediğimiz pek çok hayatlar olduğunu ilk onlardan öğrendik.
Akrabalar arası haksızlıklar, dedikodular bile aslında bizi ASIL hayata hazırlamaktan ibaretmiş.
Onlarda gördüklerimizi beğenmediysek, hayatta tersini aramak da boşmuş.
Onlarda gördüğümüzü beğendiysek bile, hayatta benzerlerini aramak da boşmuş.
Meğer Allah hayatta öğrenmemiz gereken dersleri daha en baştan bize öğretecek şekilde ailelerimizi, akrabalarımızı seçmiş.

Çok şükür biz dersimizi aldık Allah’ım.

Öğretmenlerimizden de bize iyi-güzel-doğru-hayırlı-uğurlu şeyler öğretenleri sevgi, saygı, minnetle anıyoruz.
Bize kötü-çirkin-yanlış-hayırsız-uğursuz şeyler öğretenleri de affediyor ve sana havale ediyoruz Allah’ım.

Çünkü,
EN iyi öğretmen sensin.
EN güzel öğretmen sensin.
EN doğru öğretmen sensin.
EN hayırlı öğretmen sensin.
EN uğurlu öğretmen sensin.

Herkese de en doğru ve güzel şekilde dersini öğreteceğinden hiç şüphemiz yok.

Şükürler olsun Allah’ım.
Şükürler olsun.
Şükürler olsun.
Şükürler olsun.

Övgüler olsun en iyi öğretmene.
Övgüler olsun en doğru öğretmene.
Övgüler olsun en güzel öğretene.